کودکان

۸ ارزش اخلاقی مهم را در تربیت کودکانمان جدی بگیریم.


تربیت کودک اصلی ترین وظیفه هر پدر و مادری است. شاید شما هم گاهی از کلماتی که از دهان فرزندتان بیرون می آید یا رفتاری که نجام می دهد حسابی غافلگیر شده باشید. با در نظر گرفتن این ۸ اصل در تربیت فرزندانمان، تاثیر آنها را در کم شدن رفتار و گفتار ناپسند کودکانمان مشاهده کنیم. این ۸ اصل از مهمترین ارزشهای اخلاقی است. و در این بین از یاد نبریم که ما بزرگترین الگوی رفتاری آنها بشمار می آییم ووقتی خودمان با این ارزشها زندگی کنیم آنها هم می آموزند که در زندگیشان پایبند این اصول باشند.

  1. اهمیت صداقت را برای کودکتان توضیح دهید. آنها در مسیر بزرگ شدن دروغ گفتن را حتی اگر از شما نیاموزند در جامعه یاد می گیرند. یا حتی ممکن است از آن به عنوان یک عامل دفاعی استفاده کنند. آنها را مطمئن کنیم که همیشه برای شنیدن حرفهای راستشان آماده اید. بخصوص زمانهایی که می دانند و می دانیم کار اشتباهی انجام داده اند. به آنها بیاموزیم که کار اشتباه عواقبی دارد ولی برای راست گفتن تحسینشان کنیم. و از همه مهمتر اینکه طوری رفتار کنیم که ما را الگوی صادقی ببینند و بدانند. در غیر اینصورت توصیه های ما بی نتیجه خواهد بود.
  2. احترام را به کودک بیاموزیم. اگر کودکان ببینند که ما بعنوان والد چقدر با هم محترمانه رفتار می کنیم و چقدر رفتارمان با آنها از روی احترام است انها هم همین رویه را پیش خواهند گرفت. بچه ها رفتارها را درست مثل کلمات الگو برداری می کنند. گفتن کلمات و جملاتی نظیر: ” خواهش می کنم” ، “لطفا”، ” متشکرم”، ” معذرت می خوام” در مقابل آنها، به آنها احترام و ادب می آموزد. همچنین باید به آنها بیاموزیم که به نظرات و عقاید دیگران احترام بگذارند.
  3. شکرگزاری را حتی برای چیزهای کوچک به فرزندانمان بیاموزیم. حتی می توانیم به آنها یاد بدهیم که از کلیه نعمتهایی که از آن برخوردارند لیست تهیه کنند.
  4. کمک به همنوع را به آنها آموزش دهیم. ما در دنیای «من می خواهم» زندگی می کنیم. من، من، من! بچه ها هم در چنین دنیایی زندگی می کنند اما لزومی ندارد که آن جا بمانند. در سال های قبل از مدرسه بچه ها تقسیم کردن را یاد می گیرند. اگر روی این مسئله در خانه تاکید شود، برای آن ها دشوار نخواهد بود. وقتی خودتان به نیازمندان لباس و غذا هدیه بدهید، آن ها هم درک می کنند که باید بخشنده باشند.
  5. خاص بودن هر کسی را به کودک تان بیاموزیم. هر چه سن بچه ها بالاتر می رود، یاد می گیرند خودشان را با همسالانشان مقایسه و تفاوت ها و شباهت های بین خودشان و آن ها را بررسی کنند و به طور مثال از شما درباره تفاوت میزان اسباب بازی ها یا اندازه اتاق خواب هایشان بپرسند. باید به فرزندانتان یادآور شویم که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. آن ها را با همکلاسی ها یا دوستانشان مقایسه نکنیم و برایشان توضیح دهیم که بقیه آدم ها هم خاص هستند اما نباید به خاطر خاص بودنشان به طور متفاوتی با آن ها برخورد شود. ممکن است بچه ای بپرسد که چرا یک نفر این شکلی است یا این طوری حرف می زند یا رفتار می کند. برایشان توضیح دهیم که چرا آن فرد متفاوت است و روی خصوصیات خاص آن فرد تاکید کنید. این موضوع به آن ها کمک خواهد کرد تفاوت های آدم ها را بپذیرند.
  6. به کودک تان یاد بدهیم اشتباهات دیگران را ببخشد تا در بزرگسالی انسان های بهتری شوند. آدم ها ممکن است چه خواسته چه ناخواسته در حق آن ها بدی کنند. این امری نیست که بتوانیم بچه هایمان را به طور کامل در برابر آن حفظ کنیم اما اگر بخشیدن را یاد بگیرند، محبت و مهربانی را هم یاد می گیرند. وقتی فردی به آن ها با گفتارش صدمه می زند و آنها می خواهند دردشان را ابراز کنند به حرف هایشان گوش دهیم اما در آخر برایشان توضیح دهیم که کینه داشتن از آن فرد فقط باعث تیرگی دل آن ها می شود. سعی کنید به آن ها بفهمانیم که آن فرد به این علت به آن ها صدمه زده است که خودش هم در عمق وجود خود آسیب دیده است. تنها دلیلی که باعث می شود بخواهیم به دیگران آسیب بزنیم، این است که بخواهیم با صدمات و آسیب هایی که خودمان خورده ایم کنار بیاییم.
  7. به کودک تان بیاموزیم در زندگی اش نگرش مثبتی داشته باشد. داشتن نگرش مثبت در کنار شوخ طبعی عالی است. خیلی وقت ها زندگی بسیار ناامیدکننده می شود و به عنوان افراد بزرگسال می دانیم که چقدر راحت ممکن است اسیر منفی بافی شویم به خصوص وقتی همه چیز آن طور که ما دوست داریم پیش نرود و به آن چه می خواهیم نرسیم. در این شرایط امیدمان را برای داشتن فردایی روشن تر از دست می دهیم. بچه ها باید با اهمیت داشتن نگرش مثبت در زندگی آشنا شوند زیرا متاسفانه اتفاقات زندگی خیلی وقت ها موجب ناامیدی آن ها خواهد شد و وقتی این اتفاق بیفتد، اگرنگرش مثبت داشته باشند خواهند توانست در زندگی پیش بروند و ایمان داشته باشند که زندگی برایشان شادی به ارمغان خواهد آورد. داشتن نگرش مثبت با داشتن والدینی مثبت شروع می شود. نشان دادن رفتار و نگرش مثبت از جانب ما اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا ما الگوی فرزندانمان هستیم. اگر فقط از ما حرف یا رفتارهای منفی ببینند، آن ها هم همان طور رفتار خواهند کرد.
  8. به کودک تان بیاموزیم در کارهایش پشتکار داشته باشد. هیچ کدام از ما، کامل نیستیم به همین دلیل هیچ وقت نمی توانیم کاری را کامل انجام دهیم به خصوص اگر دفعه اولی باشد که آن را امتحان می کنیم. داشتن روحیه پشتکار به بچه ها کمک می کند هیچ وقت دلسرد نشوند و برای چیزهایی که می خواهند به تلاششان ادامه دهند. وقتی خیلی کوچک هستند کارهایی مثل راه رفتن، بازی کردن، غذا خوردن و از این قبیل را نمی توانند به خوبی و کامل انجام دهند اما آن قدر تلاش می کنند که موفق می شوند زیرا هنوز با معنی دلسردی و ناامیدی آشنا نشده اند. اما این مسئله با بالا رفتن سن تغییر می کند چرا که دچار ترس از شکست می شوند. ما به عنوان والدین آن ها باید به طور مداوم تشویقشان کنیم که به راهشان ادامه دهند و بیشترین تلاششان را به کار گیرند. اگر آنها در سن کم پشتکار داشتن را بیاموزند، در بزرگسالی افرادی پرتلاش و سختکوش می شوند و یاد می گیرند که در هر کاری نهایت تلاششان را به کار گیرند.

برگرفته از persianv.com


در خصوص این مطلب نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *